Laten we het hebben over: Hoe werken grafietelektroden? Het productieproces van grafietelektroden en Waarom moeten grafietelektroden vervangen worden?
1. Hoe werken grafietelektroden?
De elektroden maken deel uit van het deksel van de oven en zijn in kolommen gerangschikt. Elektriciteit loopt vervolgens door de elektroden, waardoor een boog van intense hitte ontstaat die het schrootstaal smelt.
Tijdens het smeltproces worden de elektroden op het schroot geplaatst. Vervolgens ontstaat er een vlamboog tussen de elektrode en het metaal. Om de veiligheid te garanderen, wordt hiervoor een lage spanning gekozen. Nadat de vlamboog door de elektroden is afgeschermd, wordt de spanning verhoogd om het smeltproces te versnellen.
2. Productieproces van grafietelektroden
De grafietelektrode wordt hoofdzakelijk gemaakt van petroleumcokes en naaldcokes, waarbij steenkoolbitumen als bindmiddel wordt gebruikt. Het productieproces omvat calcineren, mengen, kneden, persen, roosteren, grafitisatie en bewerking. De elektrode wordt gebruikt om elektrische energie in de vorm van een elektrische boog te ontladen in een elektrische vlamboogoven. De geleider die de lading verhit en smelt, kan, afhankelijk van de kwaliteitsindex, worden onderverdeeld in een gewone, een hoogvermogensgrafietelektrode en een ultrahoogvermogensgrafietelektrode.
3. Waarom moeten grafietelektroden vervangen worden?
Volgens het verbruiksprincipe zijn er verschillende redenen om grafietelektroden te vervangen.
• Het eindgebruik: Dit omvat de sublimatie van grafietmateriaal als gevolg van de hoge temperatuur van de boog en het verlies van chemische reactie tussen de elektrode en het gesmolten staal en de slak. De sublimatiesnelheid bij hoge temperatuur aan het eind is voornamelijk afhankelijk van de stroomdichtheid die door de elektrode loopt; ook gerelateerd aan de diameter van de elektrodezijde na oxidatie; het eindverbruik is tevens gerelateerd aan de vraag of de elektrode in het staalwater wordt geplaatst om het koolstofgehalte te verhogen.
• Laterale oxidatie: De chemische samenstelling van de elektrode is koolstof. Koolstof oxideert onder bepaalde omstandigheden met lucht, waterdamp en kooldioxide. De mate van oxidatie aan de elektrodezijde is gerelateerd aan de oxidatiesnelheid per eenheid en het blootgestelde oppervlak. Normaal gesproken is de oxidatie aan de elektrodezijde verantwoordelijk voor ongeveer 50% van het totale elektrodeverbruik. De laatste jaren is, om de smeltsnelheid van elektrische ovens te verbeteren, de frequentie van het zuurstofblazen verhoogd, waardoor het oxidatieverlies van de elektrode is toegenomen.
• Restverlies: Wanneer de elektrode continu wordt gebruikt op de verbinding tussen de bovenste en onderste elektroden, kan een klein gedeelte van de elektrode of de verbinding losraken als gevolg van oxidatieve verdunning van het materiaal of het ontstaan van scheuren.
• Afbladderen en loslaten van het oppervlak: Dit is het gevolg van de slechte thermische schokbestendigheid van de elektrode zelf tijdens het smeltproces. Dit omvat breuk van het elektrodelichaam en breuk van de nippel. Elektrodebreuk houdt verband met de kwaliteit en bewerking van de grafietelektrode en de nippel, en ook met de werkwijze bij de staalproductie.
Geplaatst op: 06-11-2020